Süper Kahraman Olmak Çok mu Zor?

“The cave you fear to enter holds the treasure you seek.”, Joseph Campbell

Hep birilerini bekliyoruz: bir süper kahraman, bir kısmet, bir mucize… Hayatımızda değişmesini istediğimiz her şeyi kendimizden başka her şeye bağlıyoruz ve bekliyoruz… bekliyoruz…. bekliyoruz….

Kendi hayatımızın kahramanı olduğumuzun farkına varamıyoruz çoğu zaman. Peki ya ben size o beklediğiniz kahramanın kendi içinizde saklı olduğunu söylesem? Gülüp geçer misiniz, yoksa okumaya devam mı edersiniz?

Çoğumuzun gerçek hayatta karşılaştığı zorlukların, süper kahramanın karşılaştığı ejderhalardan ya da sorunlardan daha az önemli olduğunu kim söylüyor?

Ben değil :)

İşte bizi süper kahraman olmaktan alıkoyan 7 davranış paterni:

1. Etrafımızdaki çağrıları görmezden geliyoruz.

“Heroes may not be braver than anyone else. They’re just braver 5 minutes longer.”, Ronald Reagan

Ünlü mitolog Joseph Campbell, eski hikâyeleri ve mitleri değerlendirerek bir çalışma yaptı ve bu çalışmada tüm kahramanların ilk aksiyonunun harekete geçmek olduğunu gördü. Yani çağrıya yanıt vermek.

Eğer siz yapılan bir imdat çağrısına yanıt vermiyorsanız ve bu konuda bir adım atmıyorsanız, çok üzgünüm ama hayatımızda kahramanca bir şeyler de olamıyor.

2. Hepimiz mutlu son bekliyoruz.

“And will I tell you that these three lived happily ever after? I will not, for no one ever does. But there was happiness. And they did live.”, Stephen King

Eğer hayatımızda hedef, amaç ya da plan yoksa, bu da çocukken okuduğumuz masallar gibi sonu hep iyi biten bir pembe toz bulutu olarak kalır.

Masalların tarihçesini inceleyecek olursanız, aslında çocukları gerçek hayatla yüzleştirmek üzerinedir. Ben yeğenlerime okurken bazen hayretten ağzım açık kalıyor ve duraksıyorum, bu kadar acımasız mı hayat diye…

İnanın, masallar gerçeklerden daha acımasız çoğu zaman; sonunun iyi bitmesi onları daha az korkutucu yapmıyor maalesef.

Siz yine de kışa göre hazırlanın, varsın bahar gelsin. Çünkü mutlu son yoktur; sonların hiçbiri bizi genelde mutlu etmez.

Doğum günümüzde bize alınan hediyeler gibi, Schrödinger’in kedisi gibi… Paketi açana kadardır esas mutluluğumuz; asıl, o sona giderken içinde bulunduğumuz yolculuktur bizi mutlu eden.

3. Kurtarıcı olmaktan ziyade kurban olmayı seçiyoruz.

“We are all ordinary. We are all boring. We are all spectacular. We are all shy. We are all bold. We are all heroes. We are all helpless. It just depends on the day.”, Brad Meltzer

Siz istemedikçe kimse sizi kurtaramaz, biliyor musunuz? Çok sert bir cümle oldu ama siz istemedikten sonra kimse sizi gerçekten de kurtarmayacak; öyle bir dünya yok maalesef. İstemeniz gerek, bedel ödemeniz gerek ki gerçekten değişmek ve bir şeyleri başarmak istediğimizi kendimize ispatlayalım.

4. Güçten etkileniyoruz fakat güçlü olduğumuza inanmıyoruz.

“You don’t need superpowers to be someone’s hero.”, Ricky Maye

Hepimizin çocukken onlar gibi olmak istediğimiz kahramanları vardı. Benimkisi Red Kit’ti mesela :) Belki bu yüzden bu günleri, 34 gündür evde yalnız başıma ve kedimle geçirebiliyorum. (Onun da atı Düldül ve köpeği Rintintin vardı; bir maceradan diğerine gidip problem çözüp insanları kurtarıp kahraman olurdu. Hmm, belki biraz fazla etkisi altında kalmış olabilirim :)

En derinde belki hepimiz gizli bir gücümüz olsun isteriz; bizi diğer insanlardan daha özel ve daha güçlü yapan. Kendi hayatımızı ve başkalarının hayatını değiştirebilen, dünyayı değiştirebilen.

Asıl gücün de ne olduğunu bilmiyoruz çoğu zaman. O yüzden beyaz atlı prensi ya da uyuyan güzeli beklemekten ziyade, kendi hikâyemizin kahramanı, kendi filmimizin hem yönetmeni hem de baş oyuncusu olmamız gerekiyor.

Neden mi? Çünkü bunu yapabiliriz ve hak ediyoruz!

5. Kendimizi küçümsüyoruz.

“Heroes are never perfect, but they’re brave, they’re authentic, they’re courageous, determined, discreet, and they’ve got grit.”, Wade Davis

“Ben kimim ki? Zaten yapılacak olsa çoktan başkaları yapmıştı. Ben yapamam. Ben cesur değilim. İmkânlar yetersiz…” gibi gibi gibi…

Kendimize ve çevremizdekilere söylediğimiz bahanelerimiz var. Kaygılarımız var. Çok da doğal.

Ama ben, denemeden bahaneler üretmenin hep korkulardan kaynaklandığını düşünüyorum. O kadar kendimizin farkında değiliz ki, başkalarının ne düşündüğünü daha çok önemsiyoruz. Ve inanın kimse sizi sizden daha çok düşünmeyecek bu hayatta. Anneniz hariç; fakat artık çocuk da değiliz, değil mi :)

6. Konfor alanlarımızdan çıkmak istemiyoruz.

“My own heroes are the dreamers, those men and women who tried to make the world a better place than when they found it, whether in small ways or great ones… but it is the effort that’s heroic, as I see it. Win or lose, I admire those who fight the good fight.”, George R.R. Martin

Tüm süper kahramanlar konfor alanlarından çıkarak bir şeyleri başarmışlardır. Daha doğrusu, alışık olduğu çemberi genişletip diğer korkutucu ortamlarda da rahat hissedebilen, konfor alanlarını genişletebilen.

Mordor Dağı’na giden Frodo gibi, eğer sıcak ve tatlı Hobbit köyümüzü terk etmeyi göze alamıyorsak, üzgünüm ama o çok beklediğimiz sürprizli hayat da gerçekleşemeyecek. Ama şimdi değil; çünkü biz şu an evde kalıyoruz, ama internet sayesinde zihnimiz de işlerimiz de tüm dünyayı dolaşabiliyor.

Fakat kendi hayallerini gerçekleştiren insanlar bu yolculukta acı ve dikenli tellerle karşılaşıyor; o zaman yaşadığını hissediyor bazılarımız. Çünkü acı, yerini tarifsiz bir başarma duygusuna ve mutluluğa bırakıyor. Ve tabii ki cesarete ve kendine güvene de!

7. Kısaca, kendimize inanmıyoruz.

“Bruce Wayne’s parents get killed and he goes to Tibet or whatever, and Superman is an alien, and Spiderman had that radioactive spider. Me? I kissed a janitor in the school bathroom.”, Rachel Hawkins

Eğer biz kendimize inanmazsak, başkaları neden inansın?

Ben bu hayattaki kahramanların ortak özelliklerine baktığımda cesaret, güç, etik, vicdan, haksızlığa karşı koyabilme ve yaratıcılık yeteneği görüyorum. Bütün bu özellikler bizi süper kahraman yapar mı bilemem, ama en azından “insan” yapar.

Umarım bu karanlık zamanlarda kendi hikâyenizde kendi kahramanınız olabilirsiniz. Bunu tüm kalbimle diliyorum!

Tekrar görüşebilmek dileğiyle,

Sevgilerimle,

Gizem